Berlin 2021, Matthias Heiderich
Stanąłeś w przedsionku
I rozgościłeś się.
Odłożyłeś torbę.
Zsunąłeś buty.
Przez głowę ściągnąłeś bluzę.
Usiadłeś na wiklinowym fotelu.
W prawym przedsionku mojego serca.
Uczucia bywają jak fale na morzu.
Łzy słone jak woda.
Czasem się wpienią, prąd chwycą i zmienią.
Wszystko.
I cisza na morzu.
I nie ma niczego.
I cicha tafla.
Bez wiatrów.
Bez sztormów.
Chciałabym utonąć.
Już lepiej nic nie czuć
niż czuć kołysanie.
Już mdli mnie od uczuć.
Choć wiem co się stanie.
Poczekam na wiatr co ruszyć pomoże.
Bo tak kocham fale,
Bo tak kocham morze.
is everything made for russian children like this
obsidianchameleonyes
fiction--vs--realityThis is what happens whenever I follow someone else’s advice
lauralot89 ospreyarcherThe Cheburashka mood is so real!
smilesguaranteedwe are all just sitting in our own little bedrooms all across the world with our headphones in listening to our little songs aren’t we
jeśli istniejemy dla siebie to przytrafisz mi się znów
To, że nie potrafi cię kochać tak, jak ty chcesz, nie znaczy, że nie kocha cię ze wszystkich sił.